Jest to wieś leżąca 320-350 m n.p.m., w dolinie potoku o tej samej nazwie w Beskidzie Średnim - Grupie Łysiny, na północno zachodnich stokach Kamiennika, w rejonie skrzyżowania dróg do Myślenic, Wiśniowej i Poręby. Pierwotna nazwa Crzemessna. W roku 1364 była ona osadą prywatną, należącą wraz z górami Burletką i Borzętą do Syrona z Grodźca i Birowny z Łęk, którzy sprzedali ją Wierzbięcie z Małoszowa. Aż do końca XV w.

Tak podzielona wieś należała do rodu Gryfitów, którego przedstawiciele przybierali różne nazwiska oraz - w częściach - do innych właścicieli. Od XVI do końca XVIII w. Wieś dzieliła się na dwie części, z których jedną początkowo dzierżyło kilka pokoleń Jordanów z Zakliczyna i inne rody, a drugą Lubomirscy z Wiśnicza Nowego. Ostatnim właścicielem resztek dóbr w Trzemeśni był w okresie międzywojennym książę Kazimierz Lubomirski. W ciągu dziejów granice Trzemeśni ulegały znacznym zmianom. Na początku XVII w. W otoczeniu wcześniejszej huty szkła na wsch. skraju wsi, wytworzyła się osada Zasań, która przekształciła w odrębna wieś. W roku 1629 r. pojawiają się w Trzemeśni warsztaty kamieniarskie oraz knapkowie, czyli tkacze grubego sukna. W drugiej połowie XVIII wieku tutejszy drewniany kościółek zostaje zniszczony wylewem pobliskiego potoku i zachodzi konieczność wybudowanie nowej świątyni. Oddano ja do użytku wiernych w roku 1780. Znalazło się tam także wiele cennych zabytków np.: replika Cudownej Madonny ze Zbracławia pod Pragą czeską, Pieta wyrzeźbiona w drzewie polichromowanym, ołtarz tryptykalny.